03
فوریه

نورپردازی و کاربرد های آن

استفاده هدفمند از نور برای دستیابی به جلوه های بصری و زیبایی در یک محیط را نور پردازی می گویند. این نور می تواند نور طبیعی روز یعنی نور خورشید و یا منابع مصنوعی تولید نور مانند لامپ و پروژکتور ها باشد. برای نورپردازی محیط های خانگی بهترین منبع استفاده از نور طبیعی است که باعث صرفه جویی در مصرف انرژی هم  میشود.  نور پردازی مناسب می تواند به بهبود عملکرد در فضاهای کاری و اداری کمک کند، ظاهر محیط ها را بهبود بخشد و باعث دلپذیری بیشتر محیط شود.

نور پردازی

نورپردازی در سینما

استفاده از نور به شکل صحیح و مناسب بیشترین تاثیر را در کیفیت تصاویر سینمایی دارد. این امر با نظارت کارگردان و توسط مدیر تیم فیلمبرداری انجام میگیرد. در هر قاب از فیلم بخش هایی که نور بیشتری دارند بیشتر مورد توجه قرار میگیرند و قسمت های سایه دار باعث پنهان سازی جزئیات می شوند. گاهی اوقات نحوه نور پردازی باعث تغییر ظاهر اشیاء می گردد. مثلا اگر نور از بغل به یک توپ تابیده شده باشد نیم دایره به نظر می رسد اما اگر جهت نور از رو به رو باشد ما آن را گرد میبینیم. یکی از موارد دیگری که در کیفیت نورپردازی تاثیر زیادی دارد سایه است زیرا باعث ایجاد حس بسیار زیادی به مخاطب می شوند. دو نوع سایه وجود دارد:

  • سایه پیوسته: به حالتی گفته می شود که قسمتی از شی باعث جلوگیری از تابش نور بر قسمت دیگر همان شی شود.
  • سایه افکنده: به حالتی گفته می شود که یک شی باعث جلوگیری از تابش نور بر شی دیگری شود.

نورپردازی

 شدت تابش نور

شدت تابش نور یکی از موارد بسیار تاثیر گذار در کیفیت نور پردازی محیط است. با توجه به میزان شدت تابش دو حالت پدید می آید:

  • نورپردازی سخت: استفاده از نور شدید باعث ایجاد این حالت میشود. سایه ها کاملا مشخص بوده و کناره های تیز ایجاد می کنند. نور خورشید در ساعات ظهر از این نوع می باشد.
  • نورپردازی نرم: در حالت نور حالت پخش شده دارد و مرز بین نور و سایه ملایم تر است. مانند نور خورشید در حالتی که آسمان ابری است.

نورپردازی

جهت تابش

جهت در نورپردازی مشخص کننده مسیر تابش نور به جسم می باشد. 4 جهت اصلی برای تابش وجود دارد که عبارتند از:

  • نور جلویی: نوری است که از رو به روی جسم تابیده شود.
  • نور پشتی:نوری است که از پشت جسم تابیده شود. این سبک باعث مشخص شدن خطوط مرزی و جداسازی جسم از محیط می شود.
  • نور بالایی: نوری که از جلو و پایین به جسم تابیده شود مانند فردی که جلوی آتش نشسته باشد. معمولا باعث تحریف چهره افراد می شود.
  • نور پایینی: نوری که از جلو و بالا به جسم تابیده شود.