09
ژوئن

تابش آسیب زا

تابش آسیب زا یا Glare شدت نوری است که بسیار بیشتر از سازگاری چشم انسان باشد و باعث از بین رفتن یا ناراحتی سیستم بینایی می گردد. به عبارت ساده تر تابش خیره کننده زمانی رخ می دهد که نور بسیار زیادی وارد چشم شود و چشم در مدیریت آن دچار اختلال گردد. این نوع تابش می تواند باعث حواس پرتی شده و به طریق مختلفی ممکن است در طول روز یا شب بروز کند. تابش خیره کننده می تواند مستقیما از یک منبع نوری حاصل شود یا منعکس گردد.

تابش آسیب زا

تابش های آسیب زا به چهار نوع تبدیل می شوند:

  • تابش مزاحم (Distracting Glare)
  • تابش ناراحت کننده (Discomforting Glare)
  • تابش فلج کننده
  • تابش کور کننده

 

تابش مزاحم (Distracting Glare)

این تابش از انحراف بازتاب نور یک چراغ به وجود می آید (به طور مثال تغییر محیط تابش نور از هوا به یک شیشه یا لیوان). این اتفاق باعث می شود برخی از نورها از سطح منعکس شوند یا در داخل لنزهای عینک بازتاب داخلی پیدا می کنند. تابش خیره کننده نور از منعکس شدن در جلوی لنز ها ناشی می شود تا دیگران نتوانند چشم شما را ببینند به طوری که شما می توانید در لنزهای خود امواج بازتاب ببینید. این نوع از تابش خیره کننده همچنین می تواند در شب تجربه شود و هاله ای را در اطراف چراغهای جلوی ماشین ها یا چراغهای خیابان ایجاد می کند.

تابش آسیب زا

تابش ناراحت کننده (Discomforting Glare)

تابش خیره کننده ممکن است ناشی از تابش مستقیم یا منعکس کننده تابش باشد و در اثر شرایط روزمره و تابش نور خورشید ایجاد می شود. تابش خیره کننده در درجات مختلف شدت می یابد، اما حتی درجه خفیف تر از تابش خیره کننده باعث ناراحتی در بینایی می شود که غالباً با خستگی چشم نشان داده می شود. بسته به حساسیت فرد به نور، این درخشش می تواند بدون توجه به آب و هوا یا زمان روز نیز ناراحت کننده باشد. در برابر تابش خیره کننده، چشم با لرزیدن و انقباض مردمک واکنش نشان خواهد داد. معمول است که فرد در این شرایط سعی در جلوگیری از تابش خیره کننده با محافظت از چشم ها مانند چرخاندن به جهت دیگر داشته باشد.

 

تابش فلج کننده

این نوع تابش از تابش مزاحم ناراحت کننده تر است و می تواند باعث اختلال و یا انسداد بینایی شود. این نوع درخشش از نور زیاد و شدید ناشی می شود که هنگام مواجهه مستقیم با خورشید می تواند رخ دهد. تابش فلج کننده باعث می شود که اشیاء در صورت عدم تابش خیره کننده، کنتراست کمتری از آن داشته باشند. غیرفعال کردن تابش خیره کننده به این دلیل رخ می دهد که نور هنگام ورود به چشم پراکنده گردد که به نوبه خود باعث کاهش وضوح بینایی و افزایش تغییرات آستانه نور می شود. این درخشش با افزایش سن افراد مشکل ساز تر شده زیرا با کاهش شفافیت (Transparency) عدسی های چشم می تواند باعث ایجاد تشکیل آب مروارید شود.

تابش آسیب زا

تابش کور کننده

تابش خیره کننده از بازتاب نور ناشی از سطوح صاف و براق مانند آب، شن و ماسه یا برف است. این تابش به قدری قدرتمند است که می تواند در مدت زمان نه چندان بلند باعث از دست دادن توانایی بینایی در افراد شود. هنگامی که نور از این گونه سطوح منعکس گردد، قطبی شده و تابش کور کننده ای ایجاد می کند.

 

راه های کاهش این تابش های آسیب زننده چیست؟

چندین راه حل اپتیکال وجود دارد که می تواند به مبارزه با اثرات تابش آسیب زا کمک کند.

راه حل ne یک روکش ضد انعکاس (AR) است که می تواند به لنزهای چشم شما اضافه شده و باعث کاهش نور و تابش باشد. لنزهای انتقال فوتوکرومیک، که سطح رنگ آنها بر اساس میزان اشعه ماوراء بنفش تطبیق پیدا می کند نیز می توانند به کاهش اثرات تابش خیره کننده کمک کنند. لنزهای انتقال نیز با پوشش های AR سازگار هستند و در صورت ترکیب با AR عملکرد بهتری دارند. لنزهای فیلتر دار با یک بلوک پوشش AR باعث غیر فعال شدن تابش های مزاحم می شوند.

برای محافظت بیشتر در برابر تابش نور یا تابش خیره کننده، لنزهای Transitions Vantage با قطبش متغیر یک راه حل مناسب هستند. علاوه بر لنزهای Transitions Vantage، از عینک آفتابی قطبی نیز می توان برای از بین بردن تابش خیره کننده یا خاموش بودن سطح صاف مانند جاده های مرطوب ، آب، یخ و برف استفاده کرد.