30
ژوئن

نورشناسی چیست؟

نور شناسی (Optics) بخشی از شاخه علم فیزیک میباشد که به مطالعه رفتار و خصیصه های نور میپردازد. همچنین شناخت نحوه برخورد (interaction) آن با مواد در محیط و ساختار تجهیزاتی که برای شناسایی آن به کار میرود را مورد مطالعه قرار میدهد. نور شناسی معمولا رفتار نور های مرئی (visible)، فرابنفش (ultraviolet) و مادون قرمز  (infrared) را مورد بررسی قرار می دهد. به آن علت که نور در دسته بندی امواج الکترو مغناطیسی (Electromagnetic) قرار میگیرد و باقی فرم های تابش الکترومغناطیسی مانند ایکس ری، ماکروویوو و موج های رادیویی خواص مشابهی نمایش میدهند.

نور شناسی

تاریخچه علم

نورشناسی با گسترش لنز ها توسط مصریان باستان شکل گرفت. از لنز های اولیه میتوان به کریستال جلا داده شده اشاره کرد. همچنین رومیان و یونانیان باستان ظروف کروی را با آب پر کرده و لنز های اولیه را میساختند. فیلسوفان یونانی و هندی توسط همین گسترش های عملی به تئوری های نور و دید دست یافتند. از دانشمندان ایرانی حاذق در این علم می توان از ابن هیثم نام برد که یکی از تئوری های او دوربین سوراخ سوزنی بوده است و همچنین مطالعاتی درباره خورشید گرفتگی داشت.

نورشناسی

انواع شاخه های نور شناسی

 

نورشناسی کلاسیک

این شاخه از علم نور شناسی به دو بخش تقسیم میشود: نورشناسی هندسی و نورشناسی فیزیکی. در نورشناسی هندسی تصور میشود نور تنها در یک مسیر مستقیم حرکت میکند در حالی که در نورشناسی فیزیکی نور به عنوان یک موج الکترومغناطیسی در نظر گرفته میشود.

نور شناسی هندسی را می توان تقریبا نوری فیزیکی دانست که در صورت استفاده از طول موج نور مورد استفاده بسیار کوچکتر از اندازه عناصر نوری در سیستم مدل شده است.

نورشناسی مدرن

نورشناسی مدرن زمینه های علوم نوری و مهندسی را شامل می شود که در قرن بیستم رایج شد. این بخش های علوم نوری معمولاً به خواص الکترومغناطیسی یا کوانتومی نور مربوط هستند، اما موضوعات دیگری را شامل می شوند. زیر مجموعه اصلی نورشناسی مدرن به خصوصیات مکانیکی کوانتومی نور می پردازد و بخش های بخصوصی از علم نورشناسی به مطالعه رفتار نور در برخورد با مواردی خاص میپردازد.