14
جولای

لامپ های یووی

اشعه ماوراء بنفش به ناحیه طیف الکترومغناطیسی بین نور مرئی و اشعه X اشاره دارد و دارای طول موجی بین 400 تا 10 نانومتر است. این پرتوهای الکترومغناطیسی برای چشم انسان قابل رویت نیست زیرا دارای طول موج کوتاهتر و فرکانس بالاتری نسبت به نوری است که مغز ما به عنوان تصویر درک می کند. یک روش آسان برای به یاد آوردن موقعیت قرار گرفتن نور UV در طیف الکترومغناطیسی، بررسی انتهای طیف نور مرئی است: قرمز نوری با طولانی ترین طول موج و بنفش نوری با کمترین طول موج است. بنابراین تابش با طول موج بیشتر از هر نور در طیف مرئی، نور مادون قرمز نامیده می شود و نور با طول موج کوتاه تر از هر نوری در طیف مرئی، اشعه ماوراء بنفش نامیده می شود.

طیف الکترومغناطیس

انواع اشعه فرابنفش

UV A

به عنوان بخشی از اشعه UV با طولانی ترین طول موج و کمترین ضرر مورد شناخت میاشد. بیشتر به عنوان نور سیاه شناخته می شود و بسیاری از توانایی آن در ایجاد اجسام در انتشار فلورسانس (جلوه ای درخشان رنگی) در نقوش هنری و جشن استفاده می کنند. بسیاری از حشرات و پرندگان می توانند این نوع از اشعه ماوراء بنفش را به صورت بصری درک کنند.

UV B

اگر در معرض تابش طولانی مدت این موج از تابش فرابنفش باشیم منجر به آفتاب سوختگی در همچنین با افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست و سایر آسیب های سلولی روبرو میگردیم. حدود 95٪ از کل نور UV-B توسط ازن موجود در جو زمین جذب می شود.

UV C

این بازه از طول موج UV تاثیرات بسیار مضری بر انسان و محیط دارد که خوشبختانه اکثر آن جذب جو زمین می شود. این تابش معمولاً به عنوان یک ضد عفونی کننده در مواد غذایی، هوا و آب برای از بین بردن میکروارگانیسم ها با حمله به سلول های آن ها و در نهایت اسید های نوکلئیک مورد استفاده قرار میگیرد.

حال پس از گفته شدن مواردی برای آشنایی نسبی با پرتو UV میتوانیم به توضیح لامپ های آن بپردازیم.

انواع اشعه فرابنفش

لامپ UV

لامپ ماوراء بنفش همچنین به نام لامپ بلک لایت، دستگاه تولید تابش الکترومغناطیسی در طول موج بین نورهای مرئی و اشعه X است. پرتوهای خورشید سرشار از چنین تابش هایی است، که گاهی اوقات به عنوان نور سیاه نیز شناخته می شود ، زیرا برای چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست.

لامپ ماوراء بنفش معمولاً از یک لامپ الکتریکی دشارژ همراه با ماده ای تشکیل شده است که در طول موج مطلوب تابش می کند. لامپهای ماوراء بنفش معمولاً در کوارتز یا شیشه مخصوص قرار می گیرند که تابش اشعه ماوراء بنفش را راحت تر از شیشه های معمولی منتقل می کند.

لامپ های ماوراء بنفش پس از کشف ویژگی های شناسایی و ضد باکتریایی آن در سال 1900 توسط پزشک دانمارکی نیلز ریبرگ فینسن کشف شد. مدل های مدرن این لامپ همچنین در صنعت و تحقیقات، در تولید ضد آفتاب مصنوعی و در ایجاد جلوه های ویژه در نور پردازی صحنه های اجرا و نمایش با مواد فلورسنت به کار میرود.